Başlarda bu kitabı sevemedim. Olaylar fazla kötü başladı, belki de ondan. Oysaki elimden bırakamadığımı söyleyebilirim, çünkü heyecanını hiç bozmayan bir kitap oldu kendilerini. Üstelik ilgi çekiciliğini de. Bu kapaktaki resim ve arka kapaktaki yazı gibi. (bknz: aşağısı)
"Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın. Belki de çok az...Belki de ben gerçekten hayal dünyamdaydım, hayal dünyamdan çıkarıp 'birazcık' dünyanın gerçeklerini sundu bana. Tamamen değil ama bu hissi verdi bana. Söylenecek bir şey yok, çok güzeldi. Herkese tavsiye etmem gerek şimdi bunu hay Allah.
O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum... Az...
Sen de fark ettin mi? Az dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z.
Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var.
O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında.
Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar.
Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler.
Senin ve benim gibi..."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder